Estratto Letterario
"Littera dominae Magdalenae filiae domini Ugolini de Scro vignis de Padua domino Jacobo de Verme, congaudens de acquisitione Paduae facta per dominum Comitem Virtutum etc., quam scripsit propria manu.
Inclitae praestantiae viro militi gloriosissimo domino Jacobo de Verme ut Domino insigniter venerando. Dum nimium audax, strenui viri domini Ugulotti consanguinei mei hortatione commota, Vobis scribere paro, heroum gloriosissime, morum celebritate colende, functis assueto successu, mihi, infirmiori sexui, connexe Davidicum illud occurrit: "Canlale Domino canticum novum, quia mirabilia fecit. Nolum fecit salutare suum, in conspectu gentium revelavit iustitiam suam, qui exaudivit preces nostras et adduxit nos de lacu miseriae et de luto faecis, et statuit super petram pedes nostros et immisit in os nostrum canticum novum. Exullate ergo Deo adiutori nostro", laetissimi et vere felicissimi cives, quo niam optata lux clarissima mundi huic vestrae miserrimae urbi nuper affulsit, sereno numine coeli et sublato nebulo cala mitatis confisae. Illustre sidus nobis apparuit divinitus coelo demissum claritate iocundum iustitia et pietate perspicuum, cel sioris experientiae decus insigne, quod flexis genubus venerandum aestimo atque colendum; ad cuius venerabile signum certo remige per hoc vitae salum nobis dirigendus est cursus prosperitatis iocundae, ut demum, per tot nequissimos fluctus tempestatis adversae disiecti, tutum legamus in litore portum, ut, resistente carina, e tanto naufragio nobis contingat evadere, nostri Serenissimi ac illustristrissimi Principis Domini nostri clavum regente clementia, qui modum protervis imponet et malemeritos iubebit praemia ferre sua ac flebiles threnos reddere crudelissima sceptra. Ipsius namque clara potentia sinistro pergere gressu protervi coepere tyranni, ad inferiora depressi, exitio eorum in fausta passuri; qui, cespitantes transversi per scelerum prava, in sententiam divini iudicii properarunt, non advertentes mala malorum terminanda malis et probris calcanda malignis, profundo aeternae noctis criminum somno demersi, dum paratissimas promunt in se poenas eorum perfidiae, quae adversus meditatam causam celerrimo cursu saepe in suum se convertit excidium, ut culpae suae, sui incerta, ultro succumbat et diro supplicio patiatur adversa. Ubi nempe oriuntur, ibidem terminantur iniqua, et in auctorem redeunt admissa nefanda. "