Estratto Letterario
"O duo terreni candelabra lucida mundi,
O incarnati notio certa Dei,
Ignotum Mundo regnum celeste tot annos
Summa quibus Deitas explicuisse dedit:
Felicos animae, Salutatorique propinquae,
Empyreae lucis, participesque Dei,
A terris surgens Patavi sum nuntia Vatis
Musula, sumque animae certa loquela suae.
Carnis in obscuris tenebris, et carcere coeco
Sedit agens binis addita lustra decem,
Vergitur ad senium, vicinaque tempora morti,
Crastina nec superest certa videnda dies.
Ad se preterite referat si tempora vitae,
Invenit innumeris cuncta peracta malis.
Dilexit terrena puer, caelestia prorsus
Ignorans, ac si Numina nulla forent.
Et si forte aliquid divinum corde subibat,
Id mundanorum spernere fecit amor.
Interea reliquis super excrescentibus annis
Succrevit vitijs mens magis aucta suis.
Crevit avara lues, Veneris quoque pestifer usus,
Et semper torrens viscera Livor edax.
Acer in accensas arsit furialiter iras,
In se saepe fremens, accidiosus, iners:
Et vaga corruptum tenuerunt otia corpus,
Et nimis adversae dira vorago gulae.
Non ego multiplices sum dicere iussa reatus,
Deficerent numeris carmina nostra suis.
Non tot habent atomos radiantis lumina Solis,
Nec tot arenosum grana minuta mare,
Impius ille suis quoties peccavit in horis,
Praeberent tantam nec mea verba fidem.
His captus Mundi laqueis sibi pauca paravit
Profectura animae, seu valitura suae.
Nunc quia pallenti tetra caligine visu
Deficit, et stolido colla destectic humo,
Ad mentem redijit, seque ad caelestia vertit,
Vanaque quae, Mundi, preteriere videt.
Paenitet exactae lasciva per otia vitae,
Et dolet in longum consenuisse nefas:
Tristior illachrimat, contritaque pectoria pulsat,
Mordicat afficiens anxia corda timor:
Multa Sacerdoti detexit crimina supplex,
Obruerit quamuis ora pudenda rubor.
Iussa tulit servanda piae parere professus
Ecclesiae, dictis stant rata verba suae.
Exoluitque suos operum pro parte reatus,
Destitit assuetis insuper ille malis. "