Home /
Testi /
Una battaglia presso la Porta delle Torreselle (Libro IV, V)
Una battaglia presso la Porta delle Torreselle (Libro IV, V)
Opera: Cronica in factis et circa facta Marchie Trivixane
Dettagli Testo
Una battaglia presso la Porta delle Torreselle (Libro IV, V)
Cronica in factis et circa facta Marchie Trivixane
pp. 176-179
Revolutus iam erat annus et currebant anni Domini MCCXXXVIII. Vocavit dompnus imperator ad se comitem Symonem de potestaria Padue, et misit Paduam pro rectore et potestate dompnum Aldrevandinum Cazacontem de Tuscia. Iam fede omnes boni homines de Padua manifeste videbant quod civitas non regebatur communiter set per partem. Et fuerunt aliqui de bonis civibus et magnis et de burgensibus civitatis, qui optabant quod Marchio Paduam venire deberet et eam eriperet de manibus inimici. Et promiserunt ei per nuncios aliqui, qui tunc erant de maioribus civitatis, quod scilicet vel dabunt ei portam Turrisellarum vel exibunt ad ipsum, si ad civitatem venerit invadendam; et fuerunt plurimi qui dixerunt quod hoc tractabatur de consciencia potestatis. Contigit autem quod dompnus Marchio secum habuit dompnum Iacobum de Carraria, paduanum civem, sapientem et probum virum, dompnum Ugocionem de Piio de Vicencia, strenuum et astutum et quosdam alios nobiles de Marchia potentes et magnos viros, milites et pedites, qui de Padua exiverant propter metum et non modica quantitate; et habuit de Scodesia quasi communiter omnes, multos eciam de montanis, multos de planicie et de villis, maxime de Turrisellarum quarterio. Et venit cum multa turba et armata manu usque ad Pratum Vallis, quod est in suburbio civitatis, et fuit hoc in XIII iulii prescripti anni et erat Egipciaca dies illa. Tunc clause sunt porte civitatis ex omni parte et factus est clamor magnus per civitatem. Et cum maior pars civium desideraret Marchionis adventum, immo pauci se voluntarie tenerentur, absque ullo periculo gens Marchionis iam aperuerat portam burgi Turrisellarum, que est contra Pratum; et venerat dompnus Iacobus de Carraria usque ad portam Turrisellarum cum pulcra et strenua multitudine pugnatorum. Hanc quidem portam viriliter impugnantes, defensam ab intrinsecis invenerunt et clausam. Fuit autem verum quod custodes defendentes portam, qui erant superius pro communi in domo Apicacaure, portam aperire promiserant, secundum quod oculte pacti fuerant cum quibusdam. Set si quandoque in rebus peioribus quandoque in melioribus fidem frangenti fides frangitur, non est mirum. Sane tam expugnati quam expugnantes, quod promiserant, fefellerunt.
Era già iniziato l'anno e correva l'anno del Signore 1238. L'imperatore chiamò a sé il conte Simone della podesteria di Padova, e mandò a Padova come rettore e podestà Aldobrandino Cacciaconti, originario della Tuscia. Già quasi tutti i giusti di Padova vedevano chiaramente che la città non era retta a comune ma con spirito di parte. E ci furono alcuni tra i buoni cittadini sia magnati che abitanti dei borghi i quali desideravano che il marchese d'Este venisse a Padova e la strappasse dalle mani del nemico. E, tramite nunzi, alcuni fra i maggiori della città gli promisero che gli avrebbero consegnato la porta delle Torricelle o sarebbero usciti incontro a lui, se fosse venuto a occupare la città; e furono moltissimi a dire che ciò veniva trattato con la complicità del podestà. Il marchese ebbe con sé Giacomo da Carrara, cittadino padovano, uomo saggio e probo, Uguccione Pilio da Vicenza, valoroso e astuto, e alcuni altri nobili della Marca, uomini potenti e grandi, cavalieri e fanti, che erano usciti da Padova per paura e non in piccola quantità; ed ebbe quasi la totalità di quelli della Scodosia, molti anche dai monti, molti dalla pianura e dai villaggi, soprattutto dal quartiere delle Torricelle. E venne con un grande seguito e a mano armata fino a Prato della Valle, che si trova nel suburbio, e ciò accadde il 13 luglio del detto anno, e quello era un giorno egiziaco. Allora furono chiuse le porte della città da ogni parte e ci fu un gran trambusto. E poiché la maggior parte dei cittadini desiderava l'arrivo del marchese, mentre ben pochi si erano posti alla difesa di loro volontà, senza alcun pericolo la gente del marchese già aveva aperto la porta del borgo delle Torricelle, che si trova di fronte al Prato; e Giacomo da Carrara con uno stuolo di combattenti illustre e valoroso era giunto fino alla porta delle Torricelle. Nell'assalire virilmente la porta, la trovarono difesa dall'interno e chiusa. Era d'altra parte vero che i custodi che difendevano la porta, i quali erano in posizione più elevata per conto del comune nella casa di Apicacaura, avevano promesso di aprire la porta, secondo quanto avevano segretamente patteggiato con alcuni degli assalitori. Ma se talora sia nel bene sia nel male si rompe fede a chi rompe fede, non c'è da meravigliarsi. Ebbene, sia assaliti che assalitori vennero meno a quanto avevano promesso.
Opera Collegata
Titolo: Cronica in factis et circa facta Marchie Trivixane